Entradas

Agrietada

Imagen
Y cuantas veces, me he imaginado, volver atrás, volver a sentir Algo que se asemeje Esos instantes, esas personas Que ya no están Por mí Y ahora me bloqueo. Me cierro Porque pienso que voy a doler. Que voy a causar daño Y por eso, no me atrevo. No tengo el valor de abrir más puertas. No quiero crear más victimas Sé que he causado dolor por distintos motivos Pero nunca, nunca, lo hice queriendo; y lo triste es que en el momento, no he sido consciente Esa inconsciencia es lo que me aterra He hecho daño mientras me han querido Cuando un cuerpo nuevo entra, el que está anteriormente sale Siempre tendré la culpa de dejarla entrar; de dejarte salir Tú me preguntaste aunque ya lo sabías Te respondí que no lo sabía; y ya lo sabía Lo siento En un juicio interminable en el que la acusación y el testigo son los mismos Lo siento

Bilatzen dugun gauza berri oro, behin izan genuen beste zerbaiten isla-da

Imagen
Azkenean azaldu dira, ekidin ezinak; aspaldian saiestutako hitzak: zu, ni, etorkizuna... Momentuarekin nahikoa izan da. Orain, ordea, badatoz galderak, berriro, maitia... Utzi ditzagun alde batera, erantzunak entzuteko prest ez bagaude. Galdera guztien atzean erantzun berbera, bakarrik geratze horri beldurra. Galderak ez dakar beti baietza eta erantzunak beti berandu heltzen dira, tapatu ezin dena atereaz: oinazea Alde egiteko behar adina urik ez da, baina bizirauteko behar den adina ez da 

Zebra

Imagen
Antes le tenia miedo a todo, ahora en cambio al ciego bosque. Más que a lo conocido, a lo desconocido. Los dias negros, las noches blancas, las preguntas a mi, las respuestas a ti. Las palabras que me he tragado me comen a mí ahora, urtaroek dena mugitzen dute, hau izan ezik. Beharko dut nahastu, nahastu... si es blanco, todo blanco si es negro, igual no me gusta el gris. Nekez nau hainbeste aldatu  zebra naiz oraindik lehen zuria marra beltzez eta orain beltza marra zuriz Pero alguna vez querré ser caballo, caballo blanco otra vez.  Aunque seguramente... no habré sido más que media cebra .

Vulnerable

Imagen
La noche de Halloween ha sido larga, muy larga Larga para reflexionar Nunca me ha gustado esta celebración, ni el motivo, ni el modo. Quizá nadie me lea esta entrada, ya que supongo que al ver que éste blog fue eliminado no volverán a entrar, pero en ésta reflexión de anoche, decidí volver, aunque nadie me vuelva a leer, aunque haya perdido seguidores. Volver al blog, puesto que esto es parte de mí, sin ninguna obligación de escribir Ya que aun no volviendo a escribir, todo lo que he escrito durante 7 años está aquí, ¿Por qué esconderlo? ¿Por qué borrar toda esa parte de mí que ha sido plasmada mediante mis textos?  Todas esas vivencias, pensamientos y sentimientos Es cierto que leyendo entradas de hace cinco años no me reconozco, que demasiadas cosas han cambiado, pero quiero que permanezcan ahí. Y poder observar, mirar, analizar y recordar en el tiempo, lo que he sido y como he evolucionado Hoy no voy a hacer poesía, no me voy a poner intensa Hoy no voy a ...

Innecesario

Imagen
Por necesidad quiero... un deseo que se cumpla un sueño tierno que me caliente las manos una sensación extraña que me reconozca quiero un silencio y un final un destello en el camino la paciencia incalculable del recuerdo el olvido, necesito. Unos huesos que me soporten un abrazo que me sostenga un amor que me alimente. Por necesidad necesito un espacio profundo de color azul tibio o una playa desierta donde gritar todo el dolor un espacio donde guardarlo un espacio en el que no exista nada de lo anterior una huida absurda que no me lleve a ningún sitio, pero me saque de aquí un momento mejor un amanecer violeta necesito. Necesito llorar y estar triste para dejar de estarlo y una palabra firme que me rompa entera y cerrar la puerta y pedir perdón necesito no cortarme cuando me rocen el corazón también una respuesta que me convenza una solución que de verdad lo parezca Necesito aprender de mi piel y entender mi memoria un sitio en el que ser feliz solo co...

Sinesten

Imagen
Gaur egungo ibar honen atarian, ekaitz ororen aharrausietan, hortzak erakusten dizkit bizitzaren oihartzunak Zein zaila den arrazoi baten zai mugatua zaudela onartzea, denbora badoala eta atzean zu zaudela Hutsik sentitzea, arnastea, ezerk ez zaituela berpizten, ezinezka eta minez aurrera Norabidea jada galduta Norbaitek, zerbaitek, lagun nazadan nor naizen sinesten, nor naizen sinesten, sinesten...
Imagen
Bideak eta denborak bat egin duten unean, balea eri baten moduan ohituraren putzuan, pausu larriz nabil, nahiz ez dudan inor atzetik, nahiz inor ez dudan zain. Aurrean biderik ez da, norberak egina ez bada, pausu adina itzal atzean eta aurrean zelai eder bat, zelai eten bat. Eta bueltarik ez eta aurrera ez dut nahi, nahi dudana ez dut behar, eta behar omen dudana ez dut nahi. Haize zakarrak nola maitatzen duen dana, dena desio arren, neuretzat ez dut ezer nahi. Eta ez diot inori ezer eskatzen, ez dudalako eman nahi. Pausu larriz nabil, nahiz inor, ezer ez dudan zain, edo bai.