Entradas

Conexiones

Imagen
Supongo que a muchos os parecera una locura, supongo que pensareís eso de "¡vaya perlada!" y no, aunque la verdad que a mi también se me hizo sorprendente. El cambio. Las conexiones. Conocer o tan solo mirar a una persona, totalmente desconocida, y sentir una conexión, una energía, un algo que de verdad, no soy capaz de encontrarle la palabra adecuada. No es algo que me pasase, no es algo habitual en mí, yo carecía de esto hasta hace nada, hasta hace poco, hasta hace un par de años, no más, incluso menos. Conexión, energía, bibración.. con mirar saberlo todo, que te transmita absolutamente todo, sentir que es alguien extraordinario, alguien maravilloso, alguien que te llena, alguien que te complementa, alguien bondadoso, alguien con una mirada pura. No os equivoqueís, no es amor. Es tan solo eso, algo especial, el sentir que lo conoces desde siempre y sentir que esa persona tiene de unas virtudes impresionantes. De verdad, para mí también es algo nuevo. Os voy a poner un eje...

"Be water my friend"

Imagen
Izan zaitez ura adiskide... Urak behar duen forma hartzen dakielako, egokitzen dakielako, eta ez da aholku txarra inundik ere! Egunero, besteengana egokitzen daukagun erronkan, oso egokia. Gehiago edo gutxiago, denok izan nahi dugulako besteon gustuko, eta guk pentsatzen duguna unibertsala denez, ziurtzat dugu, besteek ere gure gustoko izan nahi dutela (bestela, ikusi beharrik ez dago, sare sozialetan, atsegite eta elkarbanatzeek zein garrantzi hartu duten). Onarpena da dena, ez gurea, besteena... Horregatik, besteei ematen dizkiegun aholkuak eta iritziak ere, ura dira, ikusten dizkiegun arrakalak eta zirrikituak bete nahian isurtzen dizkiegunak. Baina, ura, egokitu egiten denez, emaitza desberdina du intentzioaren baitan. Gure esku dago lagunari lurrun gozo bat eman, blai eginda utzi, edo izotz puska bat kopetara botatzea... Bai, iritzi batzuk txintxoiak ere sor ditzakete... Humedade hori lehortu egiten da gero, baino batzuetan ondorioak uzten ditu, arropekin gertatzen den be...

un buen castigo

Imagen
Lo he intentado muchas veces, pero nunca me ha salido Puede que me falte voluntad o que me sobre vicio Y mirando en mi cabeza, no encontré ningún motivo La verdad es que me interesa sólo porque está prohibido El mejor de los pecados.... el haberte conocido Tu no eres sin mí.... yo solo soy contigo A través de mis orejas, discutiendo a pleno grito El demonio a mi derecha y a la izquierda un angelito Demasiado acelerado, nunca encuentro mi destino Yo no sé si mis zapatos durarán todo el camino Nunca pido nada a cambio, eso es algo que he aprendido Yo siempre te he dado los besos que tú nunca me has pedido Y cuidar de las estrellas puede ser un buen castigo

aguantas todo hasta que dejas de aguantarlo

Imagen
No importa. Sé que no lo entenderéis, nadie, puesto que vuestros ojos no han visto, cuando erais niños, a vuestra madre dándole un coma etílico. A vuestro padre maltratando a vuestra madre. A vuestra madre tirada por el suelo metida hasta las cejas. A vuestra madre subiéndose a un escenario borracha delante de todo tu colegio. A vuestra madre amenazándoos que se va a suicidar por vuestra culpa. A vuestra madre chantajeandoos psicologicamente con todo, para conseguir lo que ella quiere. A vuestra madre manteniendo relaciones sexuales con desconocidos en el salón de tu casa. A vuestra madre llevándote de viaje y dejándote encerrada en el coche para que ella disfrutase... Demasiado, mis ojos han visto demasiado, demasiado para una niña. 

Que esto no suene a despedida.

Imagen
Es solo que me apetece cantar y acordarme de que este año he llegado a tiempo. . Han sido 8760 horas llenas de luz, fuerza, amor y un poco de niebla, también. . Me ha hecho falta caerme para saber quién se tumbaría conmigo, quién me empujaría hacia lo desconocido pero estaría al otro lado para que nunca lo hiciera sola. Quien me abriría camino y los ojos un poquito también, demasiado a veces. Y un par de bofetadas porque sigo siendo una niña pero me hago mayor y veo pasar el tiempo y me acurruco en una esquinita para dejar de notar el frío y el vértigo y es ahí cuando más me han abrazado y he notado todo el amor. . Sé que me aterra el hambre y la nostalgia, pero no tanto como el perderte, no tenerte, no sentirte a mi lado, también he aprendido que la guerra siempre es una derrota y que me horroriza, a veces, un poquito la vida, pero otras no tanto. . Ahora sé que la tristeza es un lugar y la melancolía un rincón pero la felicidad un espacio en el que cabemos siempre. . He vu...

coincidir

Imagen
Hay historias de amor, que nunca terminan . Que se esconden tras la vuelta de tu esquina . Que bailan sobre un solo pie. Que reman con un remo, que beben sin sed. Hay espacio, hay dolor, hay deseo. Corazones en el aire llenos de agujero. Hay besos compartidos, robados elegidos. Mil señales de humo entre amantes perdidos. Amores de un rato, sin tiempo ni trato. Leyes de gravedad sin caída. Cicatrices sin herida. Despedidas, bienvenidas que suelen caminar por la misma avenida. Hay tanto a elegir. Era tu historia. Se cruzó con la mía. Tanta gente, tanta gente ahí fuera. Y coincidir aquel día. Hay historias al borde, del precipicio. Que se buscan en los baúles, de un principio. Hay noches sin sofocos. Lágrimas sin princesas ni espejos rotos. Hay revoluciones entre corazones. Partidas de dos labios sin peones. Sudores tentaciones, citas sin flores. Llenas de pasiones sobre parques congelados. De mirones entre neones. Amores platónicos conformes. Camas sin treguas sin confecciones. Soldados ...

cambio

Imagen
Curar un musculo que lleva dañado mucho tiempo, cuesta mucho mas que una contractura reciente. Lo mismo pasa con las personas. Cambiar algo que forma parte de nuestra vida desde hace mucho, duele. Entonces, aun a pesar de ese dolor ¿por qué nos empeñamos tanto en cambiar? Muchas veces son las personas que nos quieren las que nos recuerdan lo que queremos ser y nos empujan al cambio. Otras veces, elegimos cambiar porque tenemos miedo de estar equivocados y perpetuarnos en el error, o porque sabemos que cambiar es la única manera que existe para dejar de sufrir. Yo antes era diferente, supongo que mas feliz, sin duda era mas joven, mas optimista y sobre todo menos resentido. Pero es que antes no me habían pasado ciertas cosas, es el tiempo el que me ha cambiado, nadie me ha preguntado si es que quería cambiar, si quería ser lo que soy, la vida decidió por mi, y la pregunta es: ¿puedo cambiar yo mi vida? Quiero cambiar sí, desearía retrasar el reloj y volver atrás, pero si algo he ap...